سیلیکون ها

سیلیکون یا درست تر پلی سیلوکسان اصطلاحی آشنا برای توصیف خانواده کاملی از ترکیبات آلی سیلیسیم است که اساس آنها پیکره یا زنجیر مولکولی شامل اتمهای سیلیسیم و اکسیژن به طور یک در میان است. این ترکیبات بسته به طول زنجیر و گروه های آلی متصل به اتمهای سیلیسیم
محدوده وسیعی از محصولات به رقت آب تا سیالهای روغن مانند و انواع گریس، ژل، لاستیک و رزینهای جامد را در برمی گیرند. سیلیکونها از اواسط دهه چهل میلادی به بازار عرضه شدند، با این حال در فاصله ۶۰ سال تقریباً در همه صنایع عمده کاربرد یافته اند؛ دلیل آن خصوصیاتی است که در پلیمرهای آلی متداول به سختی قابل دستیابی است. این مواد کارامد دارای ترکیب بی نظیری از پایداری گرمایی در دماهای بالا و خواص الاستومری در دمای پایین اند. ویژگیهای دیگر این مواد مقاومت زیاد در برابر هوازدگی و تابش، حفظ خواص فیزیکی در گستره دمایی بزرگ و خواص سطحی غیر عادی مانند
دفع آب است. در این کتاب، ضمن معرفی این ترکیبات با اشاره ای بر نامگذاری، خواص عمومی، ساختار، روشهای اساسی تولید، روشهای شناسایی، جنبه های زیست محیطی، نکات ایمنی و سلامتی، خواص و کاربردها، انواع مهمتر سیلیکونها نظیر کوپلیمرها، رزینها، سیالها و لاستیکهای سیلیکونی
و نمونه ای جالب یعنی “سیل سزکیوکسان” با جزئیات بیشتر بررسی میشود.